Σκουπίδια στο Ζαγανιάρι

Μένω στο Ζαγανιάρι, Ένα μικρό χωριό της Άνδρου και πιο συγκεκριμένα, το πρώτο που συναντάς μετά την σταυροπέδα, με κατεύθυνση προς το Κόρθι.

Δυστυχώς, εδώ και αρκετό καιρό, πλέον του διμήνου...και μάλιστα σε περίοδο καλοκαιριού και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις και διαμαρτυρίες των κατοίκων του χωριού μας , μεγάλες ποσότητες σκουπιδιών παραμένουν συγκεντρωμένες στους κάδους  του κάτω χωριού, με αποτέλεσμα μια εικόνα απόλυτα αποκαρδιωτική και απογοητευτική. σακούλες σκουπιδιών στοιβαγμένες εντός και εκτός των κάδων, μέσα σε ένα χωριό που απαριθμεί λίγους κατοίκους (λόγος φαντάζομαι για να μην ιδρώνει το αυτί του δήμου),  προκαλούν μια έντονη και ενοχλητική δυσοσμία, αλλά κυρίως κίνδυνο για την υγεία όλων και ενώ  οι μέρες περνούν το θέαμα γίνεται ολοένα και πιο  θλιβερό. 

Και ρωτώ, γιατί η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Άνδρου δεν μαζεύει τα σκουπίδια τόσο καιρό από το κάτω χωριό; Γιατί τόση αναλγησία; Στο δήμο Άνδρου γιατί τα μαζεύουν; (Τουλάχιστον αυτό διαπίστωσα , παρατηρώντας πως οι κάδοι σε άλλα σημεία του νησιού, είναι άδειοι) Δηλαδή θα πρέπει να μαζευτούν ποντίκια (αν δεν έχουν μαζευτεί ήδη!) για να τα μαζέψουν; 

Δεν μπορούν να αναληφθούν στο Δήμο Άνδρου την σοβαρότητα της κατάστασης αυτής και τον επικείμενο κίνδυνο υγείας? Όμως όπως προείπα το χωριό μας απαριθμεί λίγους κατοίκους και είναι «λογικό» ότι «ευαισθησία» σε τέτοια θέματα υπάρχει όπου υπάρχει συμφέρον...

Ελπίζοντας στις ενέργειες που έπρεπε να έχουν γίνει!

Γλυνός Κώστας 

Αγαπητέ άγνωστε εμπρηστή

Αγαπητέ άγνωστε εμπρηστή σου γράφω από ανάγκη κ απ απορία ....ενώ μαυρίλα δακρύζει ακόμα από τα μάτια και τα ρουθούνια στάζουν υγρή στάχτη ...κάθε χρόνο τα ίδια, αποκαϊδια στις αυλές, καπνός να κρύβει τον ήλιο, ανάσες δύσκολες...κουβάδες, μάνικες, φτυάρια, τσουγκράνες, πανικός, τρέξιμο, ανηφόρες, ιδρώτας, καμία πάστα φλώρα στο τσάκ στην αυλή στον καταπονημένο κατασβέστη,

κ ο εσύ αγαπητέ εμπρηστή ο πυρπολητής και εμείς οι κατασβέστες στην απόλυτη ομορφιά των αντιθέσεων ..... πως θα ξυπνήσεις το πρωί όταν το φως θα δείξει την ασχήμια ; είσαι άραγε κανονικός άνθρωπος; εξωτερικά ..μπορεί..Κι αν έχεις λίγη τσίπα κι ανθρωπιά μέσα σου – δυσεύρετες λέξεις, πια – όταν βλέπεις φλόγες να καίνε τους πρίνους,τα σπάρτα, την αστοιβή, την αφάνα, την συνέχεια του κυκλαδικού οικοσυστήματος, φλόγες να καίνε τη γαλαστοίβη, τον ασπάλαθο, το αποκαμωμένο θυμάρι... και να «χορεύουν» μέσα σε οικισμούς, καίγοντας χωράφια και ελιλές ανθρώπων, η καρδιά σου σφίγγεται με τον ίδιο τρόπο, το μυαλό σου καίγεται, όπως ενός κανονικού ανθρώπου! Φλέγεσαι κι εσύ απ’ την επιθυμία να πιάσεις στα χέρια σου έναν εμπρηστή, ξεχνώντας, για δευτερόλεπτα, ότι είσαι άνθρωπος.
Είναι πολύ σκληρό να ακούς ότι πρέπει να φύγεις από το σπίτι σου , ενώ στο βάθος βλέπεις τον ορίζοντα πορτοκαλί και κόκκινο από τις φλόγες, επειδή κάποιος συνάνθρωπός σου, για τον οποίο εσύ θα έπεφτες στις φλόγες για να τον σώσεις, έχει βάλει φωτιά για δικούς του λόγους, που αυτόματα γίνονται και δικοί σου. Αυτός ο άνθρωπος μένει στο ίδιο νησί με σένα, ίσως στο ίδιο χωριό, ή και στην ίδια DogVille που ζεις κι εσύ, αυτήν την ώρα αναπνέετε τον ίδιο αέρα που μυρίζει καμένο, τα μυαλά σας είναι το ίδιο καμένα. Αλλά για διαφορετικούς λόγους...Έχει ήδη πέσει το σκοτάδι, απόψε που η Άνδρος καίγεται – πάλι – εγώ θα έχω την απορία «έλεος, τι έμεινε να καεί, πια;», ενώ εσύ ξέρεις. Τώρα στο σκοτάδι οι στέγες των σπιτιών θα είναι μαύρες, όπως και οι ψυχές όλων όσοι ζούμε στην Ανδρο, ιδίως. Οι δικές μας θα έχουν μαυρίσει με τα όσα βλέπουμε, η δική σου ψυχή, η ψυχή του εμπρηστή, θα είναι μαύρη και μετά τη φωτιά...

πηγή : Trekking Andros Trekking Andros.

(αφιερωμένο)

Γιορτή Ρακιού 2013

Η καθιερωμένη Γιορτή ρακιού στο Ζαγανιάρι πραγματοποιήθηκε και φέτος (το Σάββατο, 3 Αυγούστου) με απόλυτη επιτυχία στην πλατεία Αγίου Νικολάου. Ο Σύλλογος Ζαγανιαριωτών οφείλει για μία ακόμα φορά ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όσους τίμησαν το χωριό μας με την παρουσία τους και σε όσους δούλεψαν σκληρά προκειμένου να πραγματοποιηθεί και φέτος η γιορτή μας. Το γεγονός ότι σχεδόν μία εβδομάδα μετά τη γιορτή όσοι μας βλέπουν στο δρόμο μας λένε συγχαρητήρια, μας γεμίζει με απίστευτη χαρά και μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε την προσπάθεια που ξεκινήσαμε, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Η προσέλευση του κόσμου στη φετινή γιορτή έσπασε κάθε ρεκόρ (περίπου 450 άτομα) και δυστυχώς αρκετοί δεν μπόρεσαν να την απολαύσουν λόγω... sold out! Ο πήχης έχει ανέβει, αλλά όσο είμαστε ενωμένοι και υγιείς, δεν έχουμε να φοβηθούμε ΤΙΠΟΤΑ! Και του χρόνου να είμαστε καλά, να σας έχουμε δίπλα μας και να περάσουμε ακόμα καλύτερα!

Το σκηνικό μας επηρεασμένο από Άνδρο

Πρόεδρος και Γραμματέας στις χαιρετούρες

Τα παιδάκια μας με τα ποιήματα και τα τραγούδια τους!

Χαμός

Ο Άρχοντας




ΥΓ: Αν θες στείλε και εσύ την/τις φωτογραφία/ες που τράβηξες στη Γιορτή Ρακιού 2013 στο kglynos@gmail.com να "ανέβει" στο blog  

Γιορτή Ρακιού

ΕΞΩΡΑΙΣΤΙΚΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΖΑΓΑΝΙΑΡΙΩΤΩΝ  ΑΝΔΡΟΥ

« Η ΖΑΓΟΡΑ »

e-mail : zaganiari@gmail.com                           

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου μας σας προσκαλεί να παρευρεθείτε στην καθιερωμένη ετησία Γιορτή Ρακιού που θα γίνει από τον Σύλλογο Ζαγανιαριωτών  με την ενεργή συμμετοχή των κατοίκων του χωριού μας το Σαββάτο 3 Αυγούστου 2013 και ωρα 21:00

στον ανοιχτό χώρο πίσω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικόλαου στο χωριό Ζαγανιάρι .

Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν μουσικά             Κώστας Μουστάκας  -  Ζαγοραίος Βαγγέλης - Βιολί

                                                          Κώστας  Κουρτογιάννης  - Μπουζούκι

                                                          Γαρυφαλλιά Λουσίδη - Τραγούδι

Γενική είσοδος 5€  η οποία περιλαμβάνει ορεκτικά, κυρίως πιάτο 

                                                     και απεριόριστη κατανάλωση σε Ρακί – Κρασί  ( μπύρα, αναψυκτικά 1€) .

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο  Πρόεδρος                                                                                                                 Ο Γενικός Γραμματέα Γλυνός Κώστας                                                                                    Μηνδρινός Μάκης

Πληροφορίες – κρατήσεις  κα Μωράκη Νίκη ( 6947544446  )

 κα Ελένη Πατσαρού ( 6932002322  )

Η Greenpeace ζητάει από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης να στηρίξει τους παράκτιους ψαράδες

Να στηρίζει έμπρακτα την παράκτια αλιεία ζητάει η Greenpeace από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Καθηγητή Αθανάσιο Τσαυτάρη. Επίσης σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν σε συνέντευξη Τύπου , η Οργνάνωση ζητά από τον κ. Τσαυτάρη να προχωρήσει άμεσα στη δημιουργία θαλάσσιου καταφυγίου στις Βόρειες Κυκλάδες, ως το πρώτο βήμα ουσιαστικής στήριξης της ελληνικής αλιείας. Για το θέμα η εκπρόσωπος της Greenpeace, κα. Άντζελα Λάζου-Dean ανέφερε στον ΑγροΤύπο: «Οι Υπουργοί Αλείας της Ε.Ε. και ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης της Ελλάδας, κ. Αθ. Τσαυτάρης έχουν μια ιστορική ευκαιρία να λάβουν κάποια μέτρα που μπορούν να αλλάξουν την πορεία της αλιείας στην Ευρώπη άρα και στην Ελλάδα μέσα από την αναθεώρηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής η οποία ψηφίζεται. Μια ψηφοφορία που πραγματοποιείται μια φορά στα δέκα χρόνια».

Και πρόσθεσε: «Αν δεν γίνει τώρα θα πρέπει να περιμένουμε άλλα δέκα χρόνια που ξέρουμε ότι είναι μια περίοδος που ούτε η θάλασσα έχει το περιθώριο να περιμένει αλλά ούτε και οι ψαράδες που βλέπουν τα ψάρια να μειώνονται και το επάγγελμά τους να χάνετε σιγά – σιγά. Πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρξει μια ριζική αναθεώρηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής η οποία επί δεκαετίες έχει αποτύχει να προστατεύσει τα ιχθυαποθέματα και τους φυσικούς μας πόρους αλλά και τους μικρούς παράκτιους ψαράδες οι οποία αποτελούν την πλειονότητα του αλιευτικού δυναμικού. Ιστορικά ευνοούσε τα μεγάλα αλιευτικά σκάφη, την βιομηχανική αλιεία, η οποία προκαλούσε πάντα και την μεγαλύτερη ζημιά».

Καταλήγοντας η κα. Άντζελα Λάζου-Dean μας αναφέρει: «Ζητάμε από τον κύριο Τσαυτάρη να στηρίζει την παράκτια αλιεία έμπρακτα στηρίζοντας τα μέτρα που ψήφισαν πρόσφατα οι ευρωβουλευτές τα οποία ήταν θετικά και φιλόδοξα για την αλιεία και δίνουν προτεραιότητα και πρόσβαση σε αλιευτικά πεδία στους παράκτιους ψαράδες. Επίσης, ζητάμε να στηρίζει τον κλάδο πιο έμπρακτα στην Ελλάδα με την δημιουργία θαλάσσιου καταφυγίου στις βόρειες Κυκλάδες, ως το πρώτο βήμα για μια σωστή διαχείριση της αλιείας στη χώρα μας».

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση της Greenpeace:

Την υποστήριξή τους στη δημιουργία θαλάσσιου καταφυγίου και την ανάγκη για μέτρα που θα διασφαλίσουν μία βιώσιμη αλιεία εξέφρασαν σήμερα η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, η αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ), η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και οι Οικολόγοι Πράσινοι σε συνέντευξη τύπου της Greenpeace που έλαβε χώρα στο πλοίο Arctic Sunrise. Το κοινό αυτό μήνυμα ανταποκρίνεται στο αίτημα χιλιάδων πολιτών και εκατοντάδων παράκτιων ψαράδων, οι οποίοι παρά τις πιέσεις που δέχονται για το αντίθετο, ζητούν μέτρα προστασίας. Για άλλη μία φορά, όμως, έλαμψε δια της απουσίας του, ο αρμόδιος για την αλιεία Υπουργός, κ. Αθ. Τσαυτάρης, ο οποίος πρέπει επιτέλους να απαντήσει αν θα στηρίξει την ελληνική αλιεία ή αν θα συνεχίσει να την αγνοεί.

Το Arctic Sunrise βρέθηκε στη χώρα μας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής περιοδείας της Greenpeace, μόλις δύο μήνες πριν ψηφιστεί η νέα Κοινή Αλιευτική Πολιτική, μία ιστορική ευκαιρία που παρουσιάζεται μία φορά στα δέκα χρόνια. Στόχος της επίσκεψης του Arctic Sunrise στην Ελλάδα ήταν να αποτελέσει το σημείο συνάντησης μεταξύ των παράκτιων ψαράδων και άλλων εμπλεκόμενων φορέων, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση, ώστε να δυναμώσει τις φωνές τους και να μεταφέρει το ηχηρό τους μήνυμα στους Ευρωπαίους Υπουργούς Αλιείας, οι οποίοι κρατούν το μέλλον της αλιείας στα χέρια τους.

Πρώτος σταθμός του ελληνικού ταξιδιού ήταν η Άνδρος όπου οι ντόπιοι ψαράδες υπέγραψαν την κοινή διακήρυξη των παράκτιων ψαράδων όλης της Ευρώπης μεγαλώνοντας έτσι τη συμμαχία τους. Στην Πάρο, η Greenpeace συμμετείχε σε ημερίδα για την αλιεία στις Κυκλάδες. Εκεί, η οργάνωση παρουσίασε την πρότασή της για τα θαλάσσια καταφύγια που προστατεύουν τον θαλάσσιο πλούτο της χώρας και τους παράκτιους ψαράδες, αποκλείοντας μόνο την καταστροφική αλιεία. Στην ημερίδα υπήρξε συντονισμένη προσπάθεια από τη μέση αλιεία για να μην ακουστούν οι φωνές υπέρ της προστασίας των θαλασσών, με μία μικρή μερίδα ψαράδων να δημιουργεί κλίμα εκφοβισμού που ανάγκασε τους περισσότερους που στηρίζουν τα μέτρα να σωπάσουν. Στη συνέχεια, ψαράδες από την Τήνο και τη Σύρο ζήτησαν από τον κ. Τσαυτάρη να στηρίξει την παράκτια αλιεία και συμφώνησαν στην ανάγκη προστασίας της θάλασσας, παρά την προσπάθεια κάποιων ψαράδων να εμποδίσουν το διάλογο παραπληροφορώντας τους αλιείς σχετικά με τα οφέλη των θαλάσσιων καταφυγίων.

“Μαζί με τους παράκτιους αλιείς και χιλιάδες Έλληνες πολίτες, ζητάμε από τον κ. Τσαυτάρη το αυτονόητο: να προστατεύσει τον θαλάσσιο πλούτο, ο οποίος καταστρέφεται κάθε μέρα από την αδιαφορία και την παρανομία” δήλωσε η Αντζελα Λάζου-Dean, υπεύθυνη της εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον. “Δεν υπάρχει περιθώριο για σιωπή από τον Υπουργό, ο οποίος ακόμα δεν έχει πει απολύτως τίποτα για τη στάση που θα κρατήσει στο κρίσιμο συμβούλιο Υπουργών Αλιείας τον Ιούνιο. Χρειαζόμαστε έναν υπουργό που θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα μίας χώρας που εξαρτάται από τη θάλασσα, όχι έναν υπουργό που κρύβεται την πιο κρίσιμη ώρα’, συνέχισε η Άντζελα Λάζου – Dean.

«Η ανάγκη για στροφή προς μία Βιώσιμη Αλιεία θεωρώ ότι αποτελεί τη μόνη προοπτική για τη βιωσιμότητα των παράκτιων αλιέων, που αποτελούν και τη πλειονότητα στις Κυκλάδες. Η εκπόνηση ολοκληρωμένων διαχειριστικών σχεδίων αλιείας, με την ενεργή συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων και κυρίως των αλιέων μπορεί πραγματικά να οδηγήσει προς μία πραγματικά βιώσιμη αλιεία. Και ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης ως καθοδηγητής μίας τέτοιας διαβούλευσης είναι και σημαντικός και απαραίτητος. Στις Κυκλάδες ανταποκρινόμενοι στο ρόλο μας αυτό έχουμε ήδη ξεκινήσει τη διαβούλευση με τους δήμους και τους τοπικούς φορείς των αλιέων προκειμένου μέσω της εκπόνησης διαχειριστικών σχεδίων αλιείας να καθορισθούν οι ρόλοι όλων των εμπλεκομένων, με αμοιβαία αποδοχή και συζήτηση επί των αιτιάσεων και ενστάσεων της κάθε πλευράς και τέλος προώθηση του κοινού μας στόχου που δεν πρέπει να είναι άλλος από τη προστασία της θάλασσας και των ανθρώπων της. Και ειδικά για εμάς τους νησιώτες που η θάλασσα αποτελεί το σπίτι μας», δήλωσε ο Γιώργος Πουσσαίος, Αντιπεριφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου.

«Ο πρωτογενής τομέας και συγκεκριμένα η αλιεία πρέπει να είναι βασικός πυλώνας της αειφόρου ανάπτυξης. Προϋπόθεση για αυτό είναι η προστασία της αλιείας, κάτι που πρέπει να απαιτήσουν οι ίδιοι οι ψαράδες ως διαχειριστές της θάλασσας. Η συμμετοχή τους μέσα από το διάλογο θα διασφαλίσει ότι θα μπορούν να αξιοποιήσουν τα οφέλη της προστασίας στο μέλλον. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παρακολουθεί και θα στηρίζει την προσπάθεια για βιώσιμη αειφόρο αλιεία», δήλωσε ο κ. Νίκος Συρμαλένιος, Βουλευτής Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ.

«Η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της Ολοκληρωμένης Νησιωτικής Πολιτικής, προχωράει στο σχεδιασμό προγραμμάτων και την πιλοτική εφαρμογή δράσεων για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας στη θάλασσα και του εισοδήματος των αλιέων. Προτάσεις όπως της Greenpeace εντάσσονται αρμονικά σε μια πολιτική ανάπτυξης για τα νησιά μας. Η προστασία της θάλασσας είναι ένα θετικό βήμα που θα φέρει περισσότερες ευκαιρίες στους νησιώτες για το κοινό καλό της χώρας μας», δήλωσε ο κ. Μιχάλης Χατζηευσταθίου, εκ μέρους του Γενικού Γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, κ. Γιάννη Σπιλάνη.

«Οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι συμπαραστάτες στον αγώνα της Greenpeace και έχουν καταθέσει προτάσεις για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική στο Ευρωκοινοβούλιο. Απαιτείται μια ριζική αναθεώρηση της αλιευτικής νομοθεσίας, η οποία από την προηγούμενη αναθεώρηση το 2003 έχει αποτύχει στο να διασφαλίσει το μέλλον της θάλασσας και των αλιέων επειδή ήταν αποτέλεσμα ενός συμβιβασμού μεταξύ των πολιτικών και των δυνατών λόμπυ της βιομηχανικής αλιείας. Η εφαρμογή της νομοθεσίας για να είναι επιτυχημένη πρέπει να συνοδεύεται από αυστηρούς ελέγχους και την υποστήριξη της κοινής γνώμης», δήλωσε ο κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος, Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πρασίνων.

Ήδη, στους δύο πρώτους σταθμούς του Arctic Sunrise, στη Ρουμανία και Βουλγαρία, οι αρμόδιοι Υπουργοί επισκέφτηκαν το Arctic Sunrise και δήλωσαν τη στήριξή τους στην παράκτια αλιεία. Ο κ. Τσαυτάρης ακόμη δεν έχει ανακοινώσει τις προθέσεις του, αφήνοντας στην αβεβαιότητα χιλιάδες Έλληνες ψαράδες αλλά και τις κοινωνίες που εκπροσωπούν.
Η Greenpeace καλεί τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Τσαυτάρη:

• Nα στηρίξει με την ψήφο του τη χάραξη μιας βιώσιμης ευρωπαϊκής πολιτικής για την αλιεία (Κοινή Αλιευτική Πολιτική-ΚΑΠ), η οποία προστατεύει το μέλλον των εκατοντάδων χιλιάδων αλιέων και των ευρωπαϊκών θαλασσών.
• Να προχωρήσει άμεσα στη δημιουργία θαλάσσιου καταφυγίου στις Βόρειες Κυκλάδες, ως το πρώτο βήμα ουσιαστικής στήριξης της ελληνικής αλιείας.

Ο γεωμετρικός οικισμός της Ζαγοράς στην Άνδρο

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=0000007180&tsz=0&autostart=0

Ο γεωμετρικός οικισμός της Ζαγοράς στην Άνδρο είναι το θέμα αυτού του επεισοδίου της σειράς ντοκιμαντέρ "ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ". Μετά από μια σύντομη ιστορική αναδρομή στην εποχή του χαλκού, ο φακός περιηγείται στον αρχαιολογικό χώρο που αποκαλύφθηκε από τον καθηγητή Αρχαιολογίας ΝΙΚΟΛΑΟ ΚΟΝΤΟΛΕΟΝΤΑ. Περιγράφεται αναλυτικά ο οικισμός, με αναφορά στο οχυρό που προστάτευε την πόλη, τα οικήματα και το ναό. Λόγος γίνεται για την κεραμική και παρουσιάζονται τα διάφορα είδη αγγείων καθημερινής χρήσης που βρέθηκαν στις ανασκαφές του οικισμού, τα λίθινα εργαλεία οικιακής χρήσης, τα οστά ζώων και τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν για την υφαντική. Τέλος, γίνεται αναφορά στην ύπαρξη τάφων στην περιοχή της Ζαγοράς. Καθ όλη τη διάρκεια της εκπομπής βλέπουμε τα ερείπια του αρχαίου οικισμού, καθώς και μακέτα με την αναπαράσταση του οικισμού και πλάνα των αρχαιολογικών ευρημάτων από την περιοχή.

Η ΔΕ ΠΟΛΙΣ ΕΛΑΛΗΣΕΝ (ΑΝΔΡΟΣ-ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ )

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=22995&autostart=0

Η κοσμοπολίτισσα ΑΝΔΡΟΣ, τόπος καταγωγής του ποιητή ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ παρουσιάζεται στο επεισόδιο αυτό της σειράς «Η ΔΕ ΠΟΛΙΣ ΕΛΑΛΗΣΕΝ». Πλάνα από το νησί, από τα χωριά και τις ακτές του αναδεικνύονται και ταυτόχρονα αναδεικνύουν τα αποσπάσματα από το ποίημα «ΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΡΟΦΑΛΩΝ» της ποιητικής συλλογής «ΕΝΔΟΧΩΡΑ» που ο ίδιος ο ποιητής διαβάζει. Ο ηθοποιός ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ απαγγέλλει το «ΑΝΔΡΟΣ-ΥΔΡΟΥΣΑ» από την ποιητική συλλογή «ΑΙ ΓΕΝΕΑΙ ΠΑΣΑΙ Ή Η ΣΗΜΕΡΟΝ ΩΣ ΑΥΡΙΟΝ ΚΑΙ ΩΣ ΧΘΕΣ», διαβάζει απόσπασμα από το διήγημα του «Η ΜΑΝΤΑΛΕΝΙΑ» που ανήκει στη συλλογή «Η ΓΡΑΠΤΑ Ή ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ». Στο τέλος της εκπομπής ο ηθοποιός διαβάζει αποσπάσματα από το λεύκωμα «Η ANΔPOΣ TOY ANΔPEA EMΠEIPIKΟΥ» που περιέχονται στο ανθολόγιο των γραπτών του ποιητή σχετικά με την ΑΝΔΡΟ, ολοκληρώνοντας το «ταξίδι» στην ΥΔΡΟΥΣΑ.

Σοροκάδα!!!

Ξέρατε ότι...

Οι  Φοίνικες είχαν εγκατασταθεί στο Γαύριο όπου ο Ιστορικός της Άνδρου Δ. Πασχάλης διηγείται ότι είδε το έτος 1901 Φοινικικούς τάφους, καθώς και τα υπολείμματα πορφυρείου (Βιοτεχνίας εξαγωγής πορφύρας από όστρακα).

Μετά τους Φοίνικες την Άνδρο κατέλαβαν οι Κρήτες. 

Περίπου ένα αιώνα πριν από τον Τρωικό πόλεμο ο Βασιλιάς της Κρήτης Μίνως ανάγκασε τους κατοίκους του νησιού να πληρώνουν φόρο υποτέλειας.

Οι Πτολεμαίοι έγιναν δεσπότες της Άνδρου 2 φορές από το 308 - 266 και από το 244 - 202 π. Χ. (Διοδώρ. Σικελ., ΧΧ, 37.)

Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους επικράτησε στην Άνδρο η θρησκεία της Ίσιδος , η λατρεία και τα μυστήρια της οποίας ετελούντο στην Άνδρο με μεγάλη μεγαλοπρέπεια (σύμφωνα με τον ευρεθέντα ύμνο της θεάς). Το επιγραφικό αυτό μνημείο ήταν μεχρι το 1987 εντοιχισμένο στο σπίτι του Ιωάννη Λουκρέζη στην Παλαιόπολη, από όπου μεταφέρθηκε στο Κοινοτικό Κατάστημα.

Περισσότεροι από τρεις Ανδρίοι στέφθηκαν νικητές στους Ολυμπιακούς αγώνες. Οι Γνωστοί Ολυμπιονίκες είναι:

1. Αρίσταιχμος

2. Ιερώνυμος

3. Προκλής

Η Άνδρος είχε ιδρύσει αποικίες στην βόρεια Ελλάδα.

Στη Χαλκιδική γνωστές σε μας αποικίες ήσαν τέσσερις:

Η Σάνη, η Άκανθος, η Στάγειρος και η Άργιλος.

Κατά τον Κόνωνα έχουμε και άλλη Ανδριακή αποικία, την Άντανδρο στην Μικρά Ασία.

Ο φιλόσοφος Αριστοτέλης γεννήθηκε στη Στάγειρο και είχε ανατραφεί με τις παραδόσεις και τα έθιμα της Άνδρου.

Η μεγάλη ποιήτρια Σαπφώ είχε παντρευτεί ένα πλούσιο έμπορο από την Άνδρο τον Κερκύλα η Κερκώλα και είχε αποκτήσει μία κόρη μαζί του την Κλεΐδα.

Άλλοι Ανδρίοι ποιητές της αρχαιότητας ήσαν οι Άμφις, Δημοτέλης, Διονύσιος, και Κλεώκριτος. (Πασχάλης  κεφ. ΙΕ' σελ.550)

Ο Ανδρίος Μιχαήλ Ψελλός ο πρεσβύτερος αναδείχθηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους Βυζαντινούς λόγιους που προσπάθησαν να αφυπνίσουν τις αρχαίες Ελληνικές παραδόσεις και την κλασσική φιλοσοφία ήδη από το Θ' αιώνα.

Η μονή της Παναχράντου ανεγέρθηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά.

Τα μεταξωτά που παράγονταν στην Άνδρο ήταν περιζήτητα στην Ευρώπη. Ονομάζονταν Εξάμιτα και Ζεντάτα, και πολλές φορές απεστάλησαν ως δώρα στη Γερμανική αυτοκρατορική αυλή.

Ο μεγάλος Ανδρίος φιλόσοφος Θεόφιλος Καΐρης είχε ιδρύσει δική του θρησκεία, τη  θεοσέβεια, παίρνοντας πολλά στοιχεία από τον Θεϊσμό.

Η θρησκεία αυτή δεν αποδεχόταν το τρισυπόστατο του Θεού.

πηγή:http://androspoets.homestead.com

Οι χοροί της Άνδρου

ΣΥΡΤΟΣ ΚΑΙ ΜΠΑΛΛΟΣ

Οι ντόπιοι χοροί της Άνδρου είναι δύο: ο Συρτός κι ο Μπάλλος. Κι ενώ ο Συρτός κατάγεται από μια παράδοση καθαρά ελληνική, ο Μπάλλος διαδόθηκε μεταγενέστερα, στα χρόνια όπου το νησί κατακτήθηκε απ' τους Φράγκους (1207-1566). Ο Μπάλλος χορεύεται μετά το Συρτό, αποτελώντας έτσι τη συνέχεια του. Κάποια στιγμή ο Συρτός διακόπτεται κι ο κύκλος με τους πολλούς χορευτές ξαφνικά υποχωρεί. Τότε ένα μονάχα ζευγάρι συνεχίζει το χορό, επιδεικνύοντας απ' τη μια την επιδεξιότητα του κι απ' την άλλη την κομψότητα και την ομορφιά της χορεύτριας.

Τη χάρη και την ομορφιά των χορευτών, επαινούσαν ιδιαίτερα οι «παιχνιδιατόροι», μ' έξυπνα δίστιχα κι εγκώμια, που τις περισσότερες φορές ήταν εμπνευσμένα από τα πραγματικά χαρακτηριστικά της κοπέλας που χόρευε.

Οι πιο ικανοί απ' τους «παιχνιδιατόρους», γνώριζαν καλά μια πλούσια συλλογή από τέτοια δίστιχα, που, όπως αναφέραμε, ήταν στιγμιαίοι αυτοσχεδιασμοί, προσαρμοσμένοι με μεγάλη ευστροφία στις περιστάσεις και τους χορευτές. Ο Ανδρέας Συγγρός, που πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Άνδρο, είχε γλυκύτατες αναμνήσεις μέχρι τα γηρατειά του, από τους χορούς του νησιού κι από τα δημοτικά τραγούδια που άκουγε σ' αυτούς. Σήμερα όμως, τείνουν να εξαφανιστούν τέτοιοι πνευματώδεις κι αφελείς ίσως, αυτοσχεδιασμοί, γεγονός που οφείλεται αρχικά, στη σημαντική αλλαγή των μουσικών οργάνων -το λαγούτο λείπει στις περισσότερες περιοχές- κι ύστερα στη μεταβολή των εξωτερικών περιστάσεων. Άλλαξαν οι καιροί και μαζί μ' αυτούς και τα ήθη.

Λεπτομερέστερα τώρα, ο χορός της Άνδρου μπορεί να περιγραφεί ως εξής: αρχικά ο χορευτής, σέρνοντας το χορό, οδηγεί στο μέσον της αίθουσας τέσσερις με πέντε γυναίκες, με τις οποίες χορεύει κυκλικά, ακολουθώντας το ρυθμό της μουσικής. Αμέσως μετά, όταν ο ρυθμός της μουσικής ξαφνικά αλλάζει, σταματά ο Συρτός κι αρχίζει ο Μπάλλος. Στη συνέχεια, σ' όλη τη διάρκεια του Μπάλλου, χορεύει μόνο ένα ζευγάρι: ο χορευτής με την πρώτη του «ντάμα», ενώ οι υπόλοιποι έχουν αποσυρθεί απ' το χορό. Το ζευγάρι χορεύει αντικριστά, ο ένας δηλαδή κοιτάζοντας στο πρόσωπο τον άλλο, με ρυθμό και χάρη. Ο καβαλιέρος κάνει διάφορες φιγούρες, στροφές κι ελιγμούς γύρω από τη ντάμα του, η οποία ανταποκρίνεται με κομψό χορευτικό βηματισμό και πολλή σεμνότητα, ενώ και οι δύο ακολουθούν πιστά το ρυθμό της μουσικής. Τώρα κάποιο άλλο ζευγάρι θα διαδεχθεί το πρώτο, πράγμα που συνεχίζεται μέχρι το τέλος του χορού. Είναι ευνόητο βέβαια ότι σ' αυτό το χορό, οι πιο επιδέξιες κι οι ομορφότερες -και οι κοπέλες της Άνδρου είναι σχεδόν όλες όμορφες- τραβούν την προσοχή όλων με τη μεγάλη τους χάρη, την αρμονία και τον πλούτο των κινήσεων.

Ο Συρτός των Ανδρίων παρουσιάζει σημαντικές αναλογίες με τον Κύκλιο χορό των αρχαίων, αλλά κυρίως αποτελεί κράμα τριών χορών. Της αρχαίας Θερμαστρίδος, χορό κατά τον οποίο ο χορευτής πηδώντας ψηλά επάνω διασταυρώνει τα πόδια του στον αέρα πριν πατήσει στη γη, επίσης και με το Γερανό, που είναι χορός συρτός κι ομαλός. Ο χορός της Θερμαστρίδος ονομάστηκε έτσι μεταφορικά από την παρομοίωση του πηδήματος του χορευτή, με τα σκέλη της θερμαστρίδας, δηλαδή της κοινής πυράγρας που χρησιμοποιούν οι σιδηρουργοί κι οι χαλκιάδες.

Οι Λακεδαιμόνιοι χόρευαν ένα χορό που ονομαζόταν Όρμος. Χορεύονταν από έναν άντρα και μια γυναίκα ή και από περισσότερα ζευγάρια, όπου ο άντρας πήγαινε μπροστά σαν αρχηγός κι ακολουθούσε η γυναίκα σεμνά και κόσμια. Και νομίζουμε ότι δεν θα κάνουμε λάθος αν συμπεράνουμε ότι ο Συρτός που χορεύουν οι Ανδριώτες είναι ένα κράμα των τριών αρχαίων χορών, της Θερμαστρίδος, του Γερανού και του Όρμου. Οι αρχαίοι όμως εκτός από τους παραπάνω χορούς, χόρευαν αυτούσιο το Συρτό, που έχει διατηρήσει τ' όνομα του μέχρι σήμερα. Με πηγή μια αρχαία επιγραφή, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η καταγωγή του χορού αυτού βρίσκεται στα πολύ παλιά ελληνικά χρόνια. Η αρχαία αυτή επιγραφή όπου αναφέρεται ο Συρτός, βρέθηκε στη σημερινή Καρδίτσα σύμφωνα με ανακοίνωση του κ. Αντ. Δ. Κεραμόπουλου. Προηγουμένως όμως είχε μεταφερθεί από μια περιοχή πάνω από το Ακραίφνιο Πτώο βουνό όπου βρίσκεται το ιερό και το μαντείο του Πτώου Απόλλωνα. Το μαντείο αυτό ιδρύθηκε μετά τους Μυκηναϊκούς χρόνους κι άκμασε κυρίως τον ΣΤ' αι. π.Χ.

Από τα πολύ παλιά χρόνια κατά τη διάρκεια της γιορτής των Πτώων, μαζί με άλλα που συμπλήρωναν τη γιορτή, χόρευαν κι ένα χορό που ονόμαζαν ακριβώς έτσι. Η τέλεση της γιορτής αυτής διακόπηκε, αλλά ανασυστάθηκε τον Γ' αι. π.Χ. από έναν πλούσιο άνδρα, τον Επαμεινώνδα. Σε μια επιγραφή που αναφέρεται στον Επαμεινώνδα, μαζί με άλλα είναι χαραγμένα τα εξής: «Τάς δε πατρίους πομπάς μεγάλας και την των συρτών πάτριον όρχησιν θεο-σεβώς έπετέλεσε»*. Κι αφού θυσίαζε ταύρους στους θεούς και τους Αυγούστους, μοίραζε άφθονο κρέας κι οργάνωνε γεύματα και δείπνα, όπου αυτός ο ίδιος περιποιόταν τους πολίτες, τα παιδιά τους και τους ενήλικους δούλους. Από την άλλη μεριά, η σύζυγος του Νωτία, περιποιόταν τις γυναίκες των πολιτών, τις κοπέλες και τις ενήλικες δούλες. Ούτε όμως ξεχνούσε εκείνους που ασχολούνταν με τη διοργάνωση της γιορτής, τους φτωχότερους πολίτες. Τους περιποιόταν ξεχωριστά, πράγμα που δε γινόταν από κανέναν πιο πριν, γιατί ήθελε όλοι να έχουν το ίδιο μερίδιο στη μεγαλοψυχία του. Ακόμη και κατά την τέλεση των μουσικών αγώνων, κέρναγε αυτούς που έβλεπε στο θέατρο κι εκείνους που συγκεντρώνονταν από τις πόλεις, με γλυκά καλής κι ακριβής ποιότητας, ώστε η μεγαλοψυχία του ν' αποκτήσει μεγάλη φήμη στα γύρω μέρη. Αφού τελείωνε ο μουσικός αγώνας και μετά το πλουσιοπάροχο δείπνο που παρέθετε, μοίραζε στον καθένα ένα «τρίκλινο» που σημαίνει τραπέζι όπου κάθονται τρεις μαζί για φαγητό, από 11 δηνάρια, ένα πήλινο κανάτι γεμάτο παλιό κρασί κι ακόμα άλλα έξι δηνάρια για γεύμα.

Ύστερα απ' όλα τούτα, την ώρα που ο Επαμεινώνδας έφευγε από το ιερό του ναού και κατέβαινε στην πόλη, όλοι οι πολίτες μαζί έτρεχαν να τον προϋπαντήσουν, δείχνοντας του έτσι την υποχρέωση και την ευχαρίστηση που ένιωθαν. Εκείνος με τη σειρά του, μένοντας πιστός γι' άλλη μια φορά στα γενναιόδωρα αισθήματα του, θυσίαζε ταύρο στο Μεγάλο Δία κι αμέσως μετά έστρωνε ξανά τραπέζι για εκείνους που είχαν έρθει στην πόλη να τον ευχαριστήσουν.

Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω, η φράση της επιγραφής: «τας δε πατρίους πομπάς μεγάλας και την των συρτών πάτριον όρχησιν θεοσεβώς επετέλεσεν», αποδεικνύει ότι ο Συρτός χορός πού χόρευαν, απηχεί μια συνήθεια που προέρχεται από ένα παρελθόν πολύ βαθύ, δηλαδή κάτι αληθινά πατροπαράδοτο.

Ο Μπάλλος, αν και είναι αυτοτελής χορός, ουδέποτε χορεύεται μόνος του στην Άνδρο, ανεξάρτητα δηλαδή απ' τον Συρτό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί την κατακλείδα, το τέλος του κύριου χορού, του γνωστού με τ' όνομα Συρτός. Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα γαμήλιο χορό, έναν Ανδριώτικο χορό για γάμους. Σύμφωνα με τα ήθη και έθιμα του τόπου, πρώτος ο γαμπρός θα χορέψει με τη νύφη, ενώ στη συνέχεια σχηματίζεται προς τιμή τους, ένας κύκλος από χορευτές. Στον κύκλο αυτό χορεύουν, ο γαμπρός που πάει μπροστά, η νύφη, ένας από τους πιο στενούς συγγενείς του γαμπρού και της νύφης, ο κουμπάρος, η παρά-νυφη και τέλος ακόμη ένας καλεσμένος από τα επίσημα πρόσωπα.

Ο γαμπρός χορεύει με τη νύφη μόνο «δυο-τρεις βόλτες» όπως λένε οι ντόπιοι, κι αυτό για να μην την κουράσει πολύ, μια και στη συνέχεια η νύφη θα χορέψει με όλους εκείνους από τους προσκαλεσμένους που θα θελήσουν να τη χορέψουν. Ο κουμπάρος, μετά τις «δυο-τρεις βόλτες» του γαμπρού, παίρνει τη θέση του, και λίγο αργότερα κάποιος κοντινός συγγενής του νιόπαντρου ζευγαριού παίρνει τη θέση του κουμπάρου. Έτσι ο κύκλος συνεχίζεται, μέχρις ότου καθένας με τη σειρά του χορέψει τη νύφη. Σ' όλη αυτή την εναλλαγή, η μουσική ακούγεται δίχως διακοπή κι ο Συρτός αλλάζοντας διάφορους μουσικούς τόνους παίρνει μια μεγάλη ακουστική ποικιλία.

Απ' όλους εκείνους που χόρεψαν με τη νύφη, ο τελευταίος είναι που θα χορέψει μαζί της τον Μπάλλο, αφού προηγουμένως γι' αρκετή ώρα οδηγούσε το Συρτό. Η μουσική θ' αλλάξει σχεδόν απότομα από τον ένα στον άλλο χορό, ενώ ο Μπάλλος δίνει ένα τέλος σε όλο το προηγούμενο μουσικό μέρος. Στην Άνδρο λοιπόν, ο Μπάλλος δεν είναι ανεξάρτητος χορός, αλλά αποτελεί κατά κάποιο τρόπο ένα τέρμα, μια κατακλείδα, έναν επίλογο του κύριου χορού που είναι ο Συρτός. Παρόλο που ο Μπάλλος ήταν παλιότερα αυτοτελής χορός, σήμερα έχει νόημα μόνο σαν συνέχεια του Συρτού. Ο Μπάλλος σύμφωνα πάντα με τον τρόπο που χορεύεται στην Άνδρο, στην πραγματικότητα είναι χορός δραματικός ή καλύτερα ειδυλλιακός, γεμάτος από χάρη, κομψότητα κι έρωτα. Εξαιτίας αυτού του χαρακτήρα που έχει ο Μπάλλος, κάθε φορά που παίζουν τα τραγούδια του, διαλέγουν τα ωραιότερα και τα πιο εμπνευσμένα και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για γαμήλιους χορούς. Συχνά, μερικά απ' αυτά είναι αυτοσχέδια, φτιαγμένα από ικανούς αυτοσχεδιαστές κι επιτήδειους λαουτιέρηδες, όπως ήταν παλιότερα ο Χρήστος Δόμινος και Ζάννες Καρκάκης απ' το Κόρθι. Ο τελευταίος, παίζοντας στο γάμο μιας όμορφης κοπέλας στο χωριό, Πέρα Αηδόνια, του Κόρθιου, τραγούδησε στη νύφη το παρακάτω αυτοσχέδιο δίστιχο, ενώ εκείνη χόρευε με τον Γαυριώτη ζωγράφο Περικλή Χέλμη:

«μάτια, φρύδια, στόμα, μύτη, όλα τάχεις ταιριαστά, κι ο ζωγράφος άμα σ' είδε άφησε τη ζωγραφιά».

Κάποια άλλη φορά, τραγούδησε σε μια νύφη ορφανή από μητέρα: «Γαρύφαλλο 'νε ο γαμπρός, κ' η νύφη ματζουράνα Έχει κ' ένα παράπονο, ότι δεν έχει μάνα»

Στο γάμο μιας όμορφης κοπέλας που παντρευόταν με νέο από διαφορετικό χωριό, τραγούδησε:

«Επήραμε την πέρδικα την ωριοπλουμιαμένη, Κι αφήκαμε τη γειτονιά σα χώρα κουρσεμένη»

Αλλά κι ο γαμπρός όταν χορεύει με τη νύφη, κάποια στιγμή της τραγουδάει με πάθος λόγια που ταιριάζουν στην περίσταση. Και να δυο απ' αυτά:

«Τι να την κάμω τη φωτιά τη νύχτα στο λυχνάρι, Οπού 'ρθε μεσ' στο σπίτι μου τ' άστρο και το φεγγάρι;»

«Αφ' όντας ήσουν δυο χρονώ, κ' εγώ ήμουν τεσσάρω,

Η μάνα σου μου τώλεγε: Να γείνης να σε πάρω»

Όχι όμως μόνο στους γάμους αλλά και σ' άλλες εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής, αυτοσχεδίαζαν επίκαιρα κι έξυπνα δίστιχα.

Θα πρέπει όμως στη συνέχεια να εξετάσουμε από που κατάγεται ο ίδιος ο Μπάλλος, καθώς και τ' όνομα του.

Δίχως αμφιβολία, ο χορός αυτός διαδόθηκε στην Άνδρο την εποχή της Βενετοκρατίας (1207-1566). Η ονομασία του Μπάλλος = Ballo, που σημαίνει χορός, είναι ιταλική. Σημαντική διαπίστωση αποτελεί το γεγονός ότι ο χορός αυτός παριστάνεται στις περισσότερες παλιές Βενετικές εικόνες, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που χορεύεται σήμερα στην Άνδρο. Οι πληροφορίες που έχουμε μαρτυρούν, ότι και τα χρόνια που ακολούθησαν, ο Μπάλλος διδασκόταν στην Άνδρο, καθώς και σ' άλλα νησιά των 

Κυκλάδων, από τους Καπουκίνους, που ήταν εγκατεστημένοι στις Κυκλάδες ακόμη και τα χρόνια της Τουρκοκρατίας και μάλιστα κατά τους ΙΖ' και ΙΗ' αιώνες.

Αλλά και από τη μεριά της παράδοσης, επικρατεί η άποψη ότι ο Μπάλλος είναι Βενετικός χορός και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, επικράτησε η συνήθεια να χορεύεται πρώτα ο γνήσιος τοπικός χορός, ο Συρτός, κι ο Μπάλλος που είναι ξενικός να χορεύεται μετά απ' αυτόν.

Εκτός από την Άνδρο, ο Μπάλλος χορεύεται και σε μερικά άλλα νησιά των Κυκλάδων. Αλλά τη χορευτική επιδεξιότητα των κατοίκων της Άνδρου στον Μπάλλο κι ιδιαίτερα μάλιστα των Κορθιανών, δεν τη συναντούμε σ' άλλο τόπο. Πολύ μεγάλη αδυναμία στον Μπάλλο της Άνδρου είχε η βασίλισσα Αμαλία. Γι' αυτό και στα χρόνια του Όθωνα, απαραίτητο αλλά και το κυριότερο μέρος του χορευτικού προγράμματος στ' ανάκτορα, ήταν ο Συρτός κι ο Μπάλλος. Το διπλωματικό σώμα κι οι αξιωματικοί των ξένων πλοίων που έφθαναν στον Πειραιά μπαίναν στον κύκλο του χορού ενώ οι κυρίες των τιμών και οι υπασπιστές χόρευαν στη μέση του κύκλου. Όλοι και όλες λοιπόν, με τις εθνικές φορεσιές χόρευαν ελληνικούς χορούς και κυρίως τον Μπάλλο, που αποτελούσε όπως είπαμε την ιδιαίτερη προτίμηση της βασίλισσας. Στη συνέχεια ακολουθούσαν ευρωπαϊκοί χοροί για χάρη των ξένων καλεσμένων.

Εκείνη την εποχή γιόρταζαν τα Κούλουμα με μεγάλη λαμπρότητα. Κάποτε λοιπόν σε μια τέτοια γιορτή, ο βασιλιάς Όθωνας, θαύμασε κάποια γυναίκα του λαού για τη χάρη και τη μεγάλη αντοχή της στο χορό.

- Εμείς έχουμε μια χορεύτρια ακόμα πιο χαριτωμένη και με περισσότερη αντοχή, είπε η βασίλισσα Αμαλία. -Ποιαν; -Τη Ζωή Μαυροκορδάτου. Ο βασιλιάς φάνηκε ν' αμφιβάλλει κι η Αμαλία επιφυλάχθηκε να του αποδείξει ότι είχε δίκιο. Μετά από μερικές μέρες το βασιλικό ζευγάρι τίμησε με τη παρουσία του τον περίφημο χορό που έγινε στην Αγγλική Πρεσβεία. Όταν έφτασε η σειρά του Συρτού, η Ζωή Μαυροκορδάτου που είχε έγκαιρα προειδοποιηθεί από την Αμαλία, μπήκε μπροστά στο χορό και χόρεψε με τόσο πάθος και τέτοια επιμονή που στο τέλος έπεσε λιπόθυμη. Αξέχαστες αυτές οι εποχές!

Τα τελευταία χρόνια διαδόθηκαν στην Άνδρο Ευρωπαϊκοί χοροί κι άρχισαν να υπερισχύουν του Συρτού, που περιορίστηκε μόνο στα χωριά. Αλλά και στα χωριά, όταν γίνονται πανηγύρια κι έρχονται κάτοικοι της πρωτεύουσας του νησιού, χορεύουν Εγκύκλους, Στροβίλους, Τετραχόρους, Λογχιστές (Lanciers) κι άλλους χορούς που είναι τώρα στη μόδα. Κι ίσως να μην είναι πολύ μακριά η μέρα που ο Συρτός κι ο Μπάλλος θα εξαφανιστούν και τελικά θα ξεχαστούν.

Εκείνες οι ιδιαίτερες συνήθειες που χαρακτηρίζουν τους λαούς και τα έθνη, γεννήθηκαν τους χρόνους εκείνους που οι λαοί ζούσαν χωρισμένοι από «ούρεα σκιόεντα, θάλασσαν τε ηχήεσαν»*, όπως λέει ο Όμηρος. Η συγκοινωνία ήταν δύσκολη και τα βουνά με τη θάλασσα αποτελούσαν αξεπέραστα εμπόδια. Κι ακριβώς εξαιτίας της σπάνιας επικοινωνίας μεταξύ των λαών, η αλληλεπίδραση κι η εξοικείωση ανάμεσα τους ήταν πολύ δύσκολη και σχεδόν ασήμαντη. Συνέπεια όλων αυτών, είναι η διατήρηση των καθαρών 

χαρακτηριστικών κάθε φυλής, των ιδιαίτερων ηθών κι εθίμων, χωρίς προσμίξεις και μ' έντονα χρωματισμένες τις αποχρώσεις του καθενός. Κι οι αποχρώσεις αυτές ήταν πάρα πολλές. Οι ιστορικοί της αρχαιότητας και του μεσαίωνα, αναφέρουν ότι σε χώρες που σήμερα κατοικούνται από δύο η τρεις λαούς, τους οποίους χωρίζει μόνο τ' όνομα της φυλής ή η γλώσσα, παλιότερα κατοικούσαν διπλάσιοι και τριπλάσιοι λαοί, με ανύπαρκτα πια σήμερα ίχνη κι ονόματα.

Στη δικιά μας εποχή, η γρήγορη κι ασφαλής επικοινωνία τείνει να εξαφανίσει τις διαφοροποιήσεις και την τεράστια ποικιλία των εθίμων. Τείνει ακόμα στην προσαρμογή όλων των εθνών σ' έναν ομοιόμορφο τρόπο ζωής και πολιτισμού. Σ' αυτή τη σύγχρονη αφομοιωτική τάση, μόνο οι γλώσσες μπορούν ν' αντισταθούν, κι αν όχι για πάντα, για ένα μεγάλο πάντως χρονικό διάστημα. Ο πολιτισμός που περισσότερο επικρατεί, προσελκύει κι αφομοιώνει τους λιγότερο ισχυρούς πολιτισμούς. Έτσι, το Ευρωπαϊκό ντύσιμο έχει εξαπλωθεί σχεδόν σ' ολόκληρη τη γη κι αποτελεί κοινό σημείο στους λαούς που χωρίζονται από διαφορετικές γλώσσες, θρησκείες και φυλετικούς τύπους. Τα Ευρωπαϊκά ρούχα φορέθηκαν πια τόσο από τους μαύρους της Αφρικής, τους ερυθρόδερμους της Αμερικής όσο και τους κίτρινους της μακρινής Ασίας. Ακόμα κι οι Κινέζοι που μένουν σε μεγάλο βαθμό προσκολλημένοι στα πατροπαράδοτα, άρχισαν να παραμερίζουν την εθνική τους φορεσιά. Αλλά και οι Ιάπωνες, θεώρησαν ότι τα Ευρωπαϊκά ρούχα αποτελούν απαραίτητο στοιχείο του πολιτισμού που πήραν απ' τη Δύση.

Δεν είναι δύσκολο λοιπόν να προβλέψουμε, ότι μια μέρα όλη η ανθρωπότητα θα ντύνεται με τον ίδιο τρόπο, πράγμα που σήμερα συμβαίνει στους περισσότερους λαούς της Ευρώπης. Στις αρχές του ΙΗ' αι. κάποιος γάλλος -ο Turnefort-επισκέφθηκε την Ελλάδα κι άφησε ένα πολύτιμο βιβλίο με τις εντυπώσεις του. Στο βιβλίο αυτό βρίσκουμε εικόνες, με πολλές και πρωτότυπες ποικιλίες γυναικείων ενδυμασιών που φοριούνταν στα νησιά μας. Οι γυναίκες ντύνονταν και χτενίζονταν με διαφορετικό τρόπο σχεδόν σε κάθε νησί. Σήμερα πια, καμιά ποικιλία στην ενδυμασία δεν εξακολουθεί να υπάρχει κι όλες οι Αιγαιοπελαγίτισσες φορούν μια κοινή φορεσιά. Αυτό ακριβώς που συνέβη στο Αιγαίο, συνέβη κι εξακολουθεί να συμβαίνει σ' όλο το κόσμο. Κατά τον ίδιο τρόπο στην Ελλάδα, η φουστανέλα κι η βράκα υποχώρησαν κι υποχωρούν μπροστά στην ομοιομορφία της φράγκικης ενδυμασίας. Θα πίστευε κανείς ότι κι αυτές οι φορεσιές υποκύπτουν σ' εκείνο το φυσικό νόμο που παλιότερα είχε εξαφανίσει τους τεράστιους και δυσκίνητους αρχέγονους οργανισμούς, όπως τα μαμούθ, οι δεινόσαυροι και τα μεγαθήρια, για να τους αντικαταστήσει με άλλους πιο απλούς οργανισμούς. Είναι το ίδιο φαινόμενο που επαναλαμβάνεται στα έθιμα κι ιδιαίτερα μάλιστα στους χορούς. Κάθε λαός φέρνει μαζί του σαν κληρονομιά από πολύ παλιά, τοπικούς, πατροπαράδοτους χορούς, που τώρα αρχίζουν κι υποχωρούν εμπρός στη μίμηση νέων ήχων που προέρχονται από επικρατέστερους σύγχρονους πολιτισμούς. Το γεγονός αυτό δεν συντελείται βέβαια τόσο απλά όσο καταγράφεται εδώ, όμως τελικά συντελείται. Οι εθνικοί χοροί σταδιακά περιορίζονται ακόμα και μέσα στις λαϊκές τάξεις, για να εγκαταλειφθούν αργά η γρήγορα κι απ' αυτές. Η αντοχή των εθνικών χορών εξαρτάται από το βαθμό συντήρησης του εθνικού χαρακτήρα και την αντίσταση του στις ξενικές επιδράσεις. Ο εθνικός χαρακτήρας εμάς των Ελλήνων, ύστερα από μακροχρόνιες δοκιμασίες, αποδείχθηκε πολύ ισχυρός. Αλλά τώρα τελευταία, κάτω από τη συνδρομή διαφόρων αιτιών, όπως η προηγούμενη που 

Ο περίφημος Γαυριώτης βιολιστής Ζούρας Νικόλαος -  Καμπεράκης

αναφέρθηκε, τείνει να χάσει την ακεραιότητα του μ' αποτέλεσμα κάθε τι το ξενικό να μας φαίνεται πιο ευγενικό, πιο ωραίο. Κι αυτά που πιθανόν να συνέβαιναν πολύ αργότερα, άρχισαν να γίνονται πολύ γρήγορα. Οι εθνικοί μας χοροί παραμελημένοι και περιφρονημένοι σα να μην άξιζαν τίποτα, παρέμειναν μονάχα στις αγροτικές και λαϊκές τάξεις, χωρίς και σ' αυτές να κατέχουν μια βέβαιη θέση.

Πριν λίγο καιρό, κάποιοι που αγαπούν τα πατροπαράδοτα, κατέβαλαν μια αξιέπαινη προσπάθεια, που τελικά ατόνησε  ίσως εξαιτίας των δύσκολων καιρών που διανύουμε, και που θεωρήσαμε καθήκον μας ν' αναφέρουμε. Για να επανέλθουν οι εθνικοί μας χοροί στην επιφάνεια χρειάζεται δουλειά επίμονη και περισσότερο δυναμική. Η προσπάθεια αυτή για να έχει αποτέλεσμα θα πρέπει να συνοδευτεί από μια γενική τόνωση του εθνικού φρονήματος, αλλά κυρίως την καταπολέμηση της αρρώστιας εκείνης που «χτύπησε» όλους τους σύγχρονους Έλληνες και που είναι η αυτοπεριφρόνηση με όλες τις εκδηλώσεις και τα συμπτώματα της. Γιατί εδώ, δεν πρόκειται για μια φυσιολογική επίδραση, αλλά για μια αρρωστημένη αυταπάρνηση και έναν πιθηκισμό που μπορούμε πολύ σωστά να ονομάσουμε ξενομανία.

Άνδρος, μέσα Σεπτέμβρη 1925

Από την έκδοση Οι Χοροί της Άνδρου, Συρτός και Μπάλλος του συλλόγου για την ανάπτυξη της Άνδρου "Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΛΗΣ" 

Εισαγωγή: Δημήτρη Π. Πασχάλη

Επιμέλεια: Ιωάννα Λεμπέση, Γιώργος Δαρδανός

Τη μεταφορά  του  κειμένου  στη  δημοτική  γλώσσα  έκανε  η Ιωάννα Λεμπέση

πηγή: http://androspoets.homestead.com

Άνδρος και Αρχαιότητες

Στρόφιλας. Σχεδιαστική αποτύπωση πλοίου λαξευμένου σε δόμο του νεολιθικού τείχους (Χρ. Α. Τελεβάντου)

ΖΑΓΟΡΑ

Ο οικισμός της Ζαγοράς βρίσκεται στο φυσικό οχυρωμένο οροπέδιο μιας απόκρημνης χερσονήσου στη δυτική ακτή του νησιού. Η θέα του επέτρεπε στους κατοίκους του να ελέγχουν το θαλάσσιο δρόμο από την Αττική προς τα νησιά και τη Μικρά Ασία. Οι συστηματικές ανασκαφικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν από τον καθηγητή Αλέξανδρο Καμπίτογλου (1965-1972) αποκάλυψαν ένα μεγάλο τμήμα μιας πόλης της γεωμετρικής περιόδου. Η ζωή του οικισμού άρχισε περίπου το 10ο αιώνα π.Χ. με περίοδο ακμής το δεύτερο μισό του 8ου αιώνα, στο τέλος το οποίου η ζωή διακόπηκε απότομα.

Βρέθηκαν υπολείμματα του τείχους, ιδιωτικών οικιών και ενός ιερού. Το τείχος είχε χτιστεί κατά μήκος του λαιμού της χερσονήσου και προστάτευε την πόλη από την πλευρά της ξηράς. Η είσοδος στον οικισμό γινόταν από μια μεγάλη πύλη, ενισχυμένη με προμαχώνα και χτισμένη στο Νοτιοανατολικό άκρο του τείχους.

Η πόλη ήταν πυκνοκατοικημένη. Δομικό υλικό αποτελούσε κυρίως ο σχιστόλιθος και το φαιό μάρμαρο που αφθονεί στο νησί. Οι οικίες αποτελούνταν συνήθως από ένα μεγάλο ορθογώνιο χώρο, με εστία στο κέντρο, ένα συνεχόμενο αποθηκευτικό χώρο με λίθινα θρανία κατά μήκος των τοίχων για τη στήριξη πίθων και ένα στάβλο με αυλή η οποία οδηγούσε στο δρόμο. Στο μέσο περίπου του οικισμού ανασκάφθηκαν τα υπολείμματα ενός ιερού, του οποίου η ίδρυση ανάγεται στον 8ο αιώνα π.Χ. ο οποίος όμως συνέχισε να λειτουργεί ως το τέλος του 5ου αιώνα π.Χ. παρόλο που ο οικισμός είχε εγκαταλειφθεί τρεις αιώνες πριν.

ΥΨΗΛΗ

Ένας ακόμη γεωμετρικός οικισμός ανακαλύφθηκε από την αρχαιολόγο Δρα Χριστίνα Τελεβάντου το 1981 στη θέση Υψηλή στην περιοχή Απροβάτου, περίπου στο κέντρο της δυτικής ακτής του νησιού και σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων από τη Ζαγορά. Ο οικισμός έχει χτιστεί πάνω σε ένα μεγάλο και βραχώδη λόφο στο πλάτωμα της κορυφής του οποίου ανακαλύφθηκε η οχυρωμένη Ακρόπολη. Το τείχος που την περιβάλλει ακολουθεί τη μορφολογία του εδάφους και συχνά ενσωματώνει το βραχώδες έδαφος.

Κτίσματα ανάλογα με αυτά της Ζαγοράς βρέθηκαν και στην Υψηλή. Βρίσκονται έξω από το τείχος της ακρόπολης.

Στο κέντρο περίπου της ακρόπολης ανακαλύφθηκε ένας μεγαλόσχημος ναός σύγχρονος του αντίστοιχου της Ζαγοράς, στον οποίο λατρεύονταν η Δήμητρα και η κόρη της η Περσεφόνη. Ο ναός χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ. και είναι χτισμένος στα ερείπια άλλου γεωμετρικού ιερού. Οι ανασκαφές στο χώρο της ακρόπολης έφεραν επίσης στο φως ένα οικοδόμημα της υποπρωτογεωμετρικής περιόδου, γεωμετρικά και αρχαϊκά κτίσματα και ορισμένα πρόχειρα κατασκευασμένα οικοδομήματα, τα οποία εντάσσονται χρονολογικά στην ύστερη Ελληνιστική εποχή. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι ενώ ο οικισμός φαίνεται να εγκαταλείφθηκε στη μεγαλύτερη έκτασή του, στο τέλος περίπου του 8ου αιώνα, στον περιορισμένο χώρο της ακρόπολης η ζωή συνεχίστηκε.

ΠΑΛΑΙΟΠΟΛΗ

Από την Αρχαϊκή μέχρι και την Πρωτοβυζαντινή περίοδο, το επίκεντρο της δραστηριότητας του νησιού εντοπίζεται στην περιοχή της Παλαιούπολης, η οποία βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού, σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από την Υψηλή και 10 χιλιόμετρα από τη Ζαγορά. Τα αρχαιότερα κεραμικά ευρήματα που περισυλλέχθηκαν από την περιοχή, χρονολογούνται στη Μυκηναϊκή περίοδο, ενώ σώζονται και ίχνη κατοίκησης κατά τη Γεωμετρική περίοδο. Σημαντικά ευρήματα της περιοχής, η Κόρη της Κοπεγχάγης, ένας Κούρος και το Σύμπλεγμα Πηγάσου και Βελλερεφόντη, τα οποία χρονολογούνται στον 6ο αιώνα π.Χ. και δείχνουν ότι μεγάλη ακμή άρχισε να γνωρίζει η πόλη κατά την Αρχαϊκή περίοδο. Η οικοδομική δραστηριότητα της περιοχής, με βάση τα μέχρι σήμερα ευρήματα ξεκίνησε στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. και διήρκεσε μέχρι τους Παλαιοχριστιανικούς χρόνους.

Η έκταση της πόλης είναι γνωστή, αφού ο οχυρωματικός της περίβολος σώζεται σε όλο σχεδόν το μήκος του και συχνά σε μεγάλο ύψος. Το κέντρο της ζωής της Παλαιόπολης (η Αγορά) βρισκόταν κοντά στην παραλία, στην Ανατολική πλευρά της οποίας υπήρχε το λιμάνι, του οποίου υπολείμματα είναι ορατά ακόμα και σήμερα βυθισμένα στη θάλασσα. Στις πλαγίες έξω από τα τείχη της πόλης στα Ανατολικά και Δυτικά, εκτείνονται τα νεκροταφεία της. Από τα ερείπια, τα πολυάριθμα γλυπτά ευρήματα και τις γραπτές πηγές προκύπτει ότι η Πόλη ήταν πολύ καλά οχυρωμένη και εκτός από την αγορά διέθετε θέατρο, θέρμες, ιερά και ναούς.

Από τον 1ο αιώνα μ.Χ. ξεκινά η παρακμή της πόλης, ενώ η ζωή σε αυτή συνεχίστηκε τουλάχιστον μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ., όπως γίνεται φανερό από τα ερείπια πρωτοβυζαντινών εκκλησιών ρυθμού βασιλικής που βρέθηκαν στην περιοχή.

ΣΤΡΟΦΙΛΑΣ

Πρόκειται γιά οικισμό της Νεολιθικής Εποχής που αποκαλύφθηκε στην περιοχή της Σταυροπέδας, στη δυτική ακτή του νησιού. Είναι ο μεγαλύτερος οικισμός της Νεότερης Νεολιθικής Εποχής που εντοπίστηκε στο Αιγαίο και εκτείνεται σε έκταση που καλύπτει περίπου 25-30 στρέμματα στο κέντρο του οροπεδίου του Στόφιλα.

Τον οικισμό έφεραν στο φως οι ανασκαφές της ΚΑ' Εφορείας Αρχαιοτήτων μετά από εντοπισμό επιφανειακών ευρημάτων.

Μέχρι στιγμής ανακαλύφθηκαν τα λείψανα μεγάλων οικοδομημάτων αψιδωτών και τετράπλευρων, που σώζονται σε ύψος μέχρι ένα μέτρο. Ανασκάφθηκε τείχος σε μήκος 100 μ., ύψους μέχρι 2 μ. και πάχους 1,60-2,00 μ. Βρέθηκαν εντυπωσιακά πήλινα αγγεία, πίθοι, χύτρες, λίθινα εργαλεία, αιχμές βελών, κοσμήματα, ειδώλια, χάλκινα αντικείμενα, κ.ά.

Ο οικισμός χρονολογείται περίπου το 4000 π.Χ. και χαρακτηρίζεται σαν ο μεγαλύτερος και καλύτερα σωζόμενος Νεολιθικός οικισμός του Αιγαίου, εξαιρετικά πυκνοδομημένος, με πρώιμες αστικές δομές, που προϋποθέτουν ανάλογη κοινωνική οργάνωση.

Η οχύρωσή του αποτελεί το αρχαιότερο τεκμηριωμένο δείγμα αμυντικής αρχιτεκτονικής με πύλη πλάτους 7,5 μ., προστατευμένη από προδρομικής μορφής καμπυλόσχημους προμαχώνες, δεδομένου οτι είναι 2000 χρόνια παλαιότερη από τις γνωστές πρωτοκυκλαδικές οχυρώσεις στι Καστρί της Σύρου και στον Πάνορμο Νάξου.

Μεγάλο ενδιαφέρον και στοιχείο που θέτει σε αμφισβήτηση σημαντικές παραδοχές της Ιστορίας αποτελούν τα λαξευμένα σε βράχους σχήματα που αναπαριστούν ζώα, ψάρια και άλλα, με κυριότερες τις αναπαραστάσεις πλοίων που αποδεικνύουν οτι οι Κυκλαδίτες ποντοπορούσαν από την εποχή αυτή.

Ο οικισμός του Στρόφιλα στην Ανδρο δείχνει οτι από την 5η χιλιετία π.Χ. στο νησιώτικο σύμπλεγμα των Κυκλάδων υπήρχαν οργανωμένες κοινωνίες με υψηλό πολιτισμό και αναπτυγμένη τεχνολογία.

Τις ανασκαφές πραγματοποιεί κάθε χρόνο, δυστυχώς χωρίς σημαντικές χρηματοδοτήσεις, η ΚΑ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, προϊσταται η αρχαιολόγος Δρ. Χριστίνα Τελεβάντου και τα ευρήματα συντηρούνται στο τμήμα Συντήρησης του Αρχαιολογικού Μουσείου Ανδρου.

πηγή : http://www.androsweb.gr

Μπράβο στην Π.Ε.Φ.Ο Άνδρου

Σύλλογος Ζαγανιαριωτών Άνδρου « ΖΑΓΟΡΑ »

Παπαστράτου 26 Αθήνα 11476

e-mail : zaganiari@gmail.com

Ο Σύλλογος Ζαγανιαριωτών Άνδρου χαιρετίζει την προσπάθεια του Συλλόγου Π.Ε.Φ.Ο Άνδρου, για άμεση λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν το Δημοτικό σχολείο και το νηπιαγωγείο της Μεσαριάς και αφορά την αγορά πετρελαίου για τη θέρμανση.

Συμμετέχουμε και καλούμε τους υπόλοιπους  Συλλόγους της Άνδρου να πάρουν μέρος, προκειμένου να βρεθεί μια άμεση λύση, ώστε τα παιδιά να αποκτήσουν θέρμανση, ωστόσο αυτή η λύση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί μόνιμη. Για το λόγο αυτό καλούμε όλους τους εμπλεκόμενους:  δημοτική αρχή , Συλλόγους , κοινωνικούς φορείς, ώστε να βρεθεί μία βιώσιμη λύση για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ΟΛΑ τα σχολεία της Άνδρου.

Γνωρίζουμε ότι αφενός η αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης λόγω της εξίσωσης του φόρου με αυτή του πετρελαίου κίνησης και αφετέρου οι μεγάλες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Αυτοδιοίκηση λόγω των συνεχών μειώσεων στην κρατική χρηματοδότηση των Δήμων, έχουν ως αποτέλεσμα να εμφανίζονται με γεωμετρική πρόοδο προβλήματα μικρά και μεγάλα.

Ως γνωστόν, στους Δήμους έχει μεταφερθεί η πλήρης οικονομική ευθύνη και διαχείριση των αναγκών των σχολείων και σημαντικό κομμάτι αυτής αποτελεί η προμήθεια πετρελαίου θέρμανσης. Με την επιβολή της αυξημένης φορολογίας στο πετρέλαιο θέρμανσης είναι μεγάλος ο κίνδυνος να μην μπορούν να προσφέρουν στους μαθητές το στοιχειώδες, τη ζεστασιά στις σχολικές αίθουσες.

Επισημαίνουμε ότι η αναγκαιότητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής που επικαλείται η κυβέρνηση προφανώς δεν μπορεί να αφορά τους Δήμους.

Επιπρόσθετα τονίζουμε ότι οι χρηματοδοτήσεις για τη λειτουργία των σχολείων είναι μειωμένες κατά 50% σε σχέση με το 2011.

Θέτουμε λοιπόν, ως αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας, πρώτα απ’ όλα να συμπεριληφθούν σχολεία και Δημοτικοί Παιδικοί Σταθμοί στη ρύθμιση για την επιστροφή του φόρου πετρελαίου, προκειμένου να μπορούν οι Σχολικές Επιτροπές να καλύπτουν τουλάχιστον τις βασικές λειτουργικές ανάγκες των σχολείων.

Το θέμα αφορά τη ζωή μας, την επιβίωσή μας και το μέλλον των παιδιών μας σε αυτόν τον τόπο. Ας σταματήσουμε να περιμένουμε τον «από μηχανής θεό» κι ας αναλάβουμε δράση.

Είναι προφανές ότι οι δαπάνες της παιδείας πρέπει να αποτελούν μέριμνα και ευθύνη του κράτους. Κανείς δεν μπορεί να συγχωρήσει τις βαριές ευθύνες που φέρουν όσοι έφεραν τη χώρα σ’ αυτή την κατάσταση.

Κανείς όμως δεν πρέπει να κλείνει τα μάτια. Το πρόβλημα είναι υπαρκτό κι επειδή εμείς είμαστε αυτοί που θα κληθούμε να το αντιμετωπίσουμε, καλό είναι να προετοιμαστούμε.

Η ευθύνη διοίκησης ανήκει στη δημοτική αρχή. Εμείς όμως ως γονείς και κοινωνικοί φορείς, θέλουμε να συμβάλλουμε στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Με τις γνώσεις μας, με τη διάθεσή μας.

Είναι επιτακτική ανάγκη λοιπόν και προτείνουμε άμεσα, με ευθύνη του Προέδρου του ΔΣ και φυσικά του Δημάρχου Άνδρου, τη διενέργεια Δημοτικού Συμβουλίου και ουσιαστικής συζήτησης και λήψη αποφάσεων, από διευρυμένη σύνθεση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, ώστε ν’ αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί τις δυσκολίες που θα βρούμε δυστυχώς μπροστά μας.

Ας μην περιμένουμε απαθείς,  ευελπιστώντας πως το πρόβλημα θα λυθεί από κάποιους άλλους. Είναι καιρός ν’ αναζητήσουμε και να δώσουμε λύσεις ΣΗΜΕΡΑ!!!.

Συγχαρητήρια λοιπόν στον Σύλλογο Π.Ε.Φ.Ο Άνδρου που έφερε το πρόβλημα-θεμα στην επιφάνεια  και ελπίζουμε σε άμεσες ενέργειες για το καλό των παιδιών μας και του τόπου μας.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                               Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΓΛΥΝΟΣ                                                                         ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΗΝΔΡΙΝΟΣ