Πένθος για το χωριό μας
Χθες το βράδυ το χωριό μας βυθίστηκε στο πένθος για ακόμη μία φορά.
Με απέραντη θλίψη αποχαιρετούμε τον συγχωριανό και φίλο μας, Αντώνη Μωράκη, που έφυγε τόσο άδικα και τόσο πρόωρα από τη ζωή.
Ο Αντώνης δεν ήταν απλώς ένας ακόμη συγχωριανός. Ήταν το γελαστό παιδί του χωριού μας. Ένας άνθρωπος εργατικός, τίμιος, πρόθυμος, με αγάπη για την οικογένειά του, για τους φίλους του και για τον τόπο που μεγάλωσε και αγάπησε.
Πίσω του αφήνει τη σύζυγό του, τη Γαρυφαλλιά, τον πολυαγαπημένο του γιο Δημήτρη, την μητέρα του, τα αδέρφια του και όλους εκείνους που είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να μοιραστούν στιγμές μαζί του.
Η είδηση του χαμού του ήταν ακόμη ένα σοκ για το μικρό μας χωριό. Ένα χωριό που μοιάζει σαν να μην προλαβαίνει να γιατρέψει τις πληγές του πριν ανοίξουν καινούριες. Πολλά θα ειπωθούν για το πώς και το γιατί. Όμως σήμερα όλα αυτά περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Η μόνη σκληρή αλήθεια είναι πως αύριο ο Αντώνης δεν θα είναι ανάμεσά μας. Δεν θα ακούσουμε το γέλιο του, δεν θα τον δούμε στους δρόμους του χωριού, δεν θα ανταλλάξουμε μια καλημέρα, μια κουβέντα, ένα χαμόγελο. Και αυτή η απουσία θα είναι βαριά για όλους μας.
Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Ζαγανιαριωτών Άνδρου «Η Ζαγορά», εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή και θερμά μας συλλυπητήρια στη Γαρυφαλλιά, στον Δημήτρη και σε όλους τους οικείους του.
Τους ευχόμαστε δύναμη και κουράγιο για να αντέξουν αυτό το αβάσταχτο βάρος. Και θέλουμε να γνωρίζουν πως δεν είναι μόνοι τους. Ολόκληρο το χωριό και το Διοικητικό Συμβούλιο θα είμαστε δίπλα τους σε ό,τι χρειαστούν.
Καλό ταξίδι, Αντώνη…
Η μνήμη σου θα μείνει ζωντανή στις καρδιές μας, όπως ζωντανό θα μείνει το χαμόγελό σου.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα της ανδριώτικης γης που θα σε σκεπάσει.
